Apologetyka

Chwalebne Zmartwychwstanie Boga-Człowieka

    Podstawową prawdą świętej wiary w Kościele katolickim jest Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ta prawda jest niezbitym argumentem, potwierdzającym Jego Boskie posłannictwo wśród ludzi, stanowi pieczęć prawdy dla Jego mesjańskiej nauki, głoszonej podczas publicznego posługiwania na ziemi i jednocześnie ukazuje prawdziwą, pełną optymizmu Tajemnicę Wiary. Z nią bowiem ściśle łączy się nasze odkupienie, przyszła chwała oraz zapowiedź zmartwychwstania ciał wszystkich ludzi.

    Sw. Paweł Apostoł w swoim Liście do Rzymian tak o tym mówi: "Jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że w Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy" (Rz 6:8-9).

    W Liście do Kolosan Apostoł Narodów przeprowadza analogię między zmartwychwstaniem Chrystusa, a duchowym odrodzeniem wiernych. Podkreśla, że Jezus Chrystus chwalebny, uwielbiony, jest zasadą nowego życia. Wszyscy powinniśmy iść za Zmartwychwstałym Panem, by przez naśladowanie Go w cierpieniu dostąpić udziału z Nim w wiecznej chwale. "Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale" (Kol 3:1-3).

    Ukazując tą wzniosłą zasadę nowego życia, Apostoł Narodów stawia konieczny warunek, mianowicie: naśladowanie Chrystusa w umartwieniu i w zaparciu się siebie samego. Zachęca i poucza: "Zadajcie więc śmierć temu, co jest przyziemne w waszych członkach: rozpuście, nieczystości, lubieżności, złej żądzy i chciwości, bo ona jest bałwochwalstwem. Z powodu nich nadchodzi gniew Boży na synów buntu. I wy niegdyś tak postępowaliście, kiedyście w tym żyli. A teraz i wy odrzućcie to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, znieważanie, haniebną mowę od ust waszych! Nie okłamujcie się nawzajem, byście zwlekli z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekli nowego, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu Boga, według obrazu Tego, który go stworzył" (Kol 3:5-10).

    Po wytknięciu różnych błędów i grzechów, po napiętnowaniu drogi nieprawości, św. Paweł podaje wskazania, jak należy wejść na drogę cnoty, prowadzącą do Chrystusa. Konieczne jest nawrócenie i świętość życia. "Jako wybrańcy Boży- święci i umiłowani - obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! Na to zaś wszystko przyobleczcie miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni! Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach" (Kol 3:12-16).

    W świetle wypowiedzi Apostoła Narodów cały program życia chrześcijańskiego powinien być powiązany z nauką o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. On działa obecnie w Kościele i w całym świecie nie jako Król Boleści, ale jako Pan Chwały, jako Zmartwychwstały Zwycięzca śmierci, piekła i szatana. On wszystkim ludziom, których uważa za swoich braci cierpiących na tym łez padole, zapewnia ostateczne zwycięstwo nad wszelką nędzą i gwarantuje zmartwychwstanie. Takie powinno być nasze przekonanie, bo tak mówi nasza święta wiara, którą wyznajemy w Składzie Apostolskim: "Wierzę... w grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny". Chwalebny los zapewnił nam Jezus Chrystus, nasz Boski Odkupiciel, gdy dochowamy Mu wierności. On tego oczekuje, pragnie naszego szczęścia.

ks. Walerian M. Moroz CSMA

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 62 [4]/1997 r.str.103-104.