Apologetyka

W Obronie Kościoła przed zarzutami

Niektóre sekty twierdzą. że Kościół został założony w IV wieku przez cesarza Konstantyna Wielkiego i w Piśmie Świętym nie ma śladów, które by wskazywały na początek Kościoła. Zresztą Kościół jest niepotrzebny do zbawienia, lecz wiara, która usprawiedliwia. Po co urzędy kościelne, wystarczy, że:

"gdzie są dwaj, albo trzej zebrani w Imię moje, tam jestem pośród nich". (Mt 18:20) -powiedział Jezus.

Czy w zamknięciu swego mieszkania nie usłyszy Ojciec niebieski naszej modlitwy? (por. Mt 6:6).

    Zarzuty te są jak najbardziej bezpodstawne, świadczące o braku znajomości Pisma Święt~o i historii. Konstantyn Wielki przyjął chrzest dopiero na łożu śmierci. Czy on mógł założyć Kościół, skoro od niego przyjął chrzest w ostatniej chwili swego życia?
Chrześcijaństwo już w I wieku rozprzestrzeniło się po całym imperium rzymskim, o czym świadczą: Józef Flawiusz - historyk żydowski, Pliniusz Młodszy, Tacyt, Swetoniusz, Ojcowie i pisarze Kościoła żyjący na przestrzeni I-IV wieku.

    Pismo Święte dowodzi, że założycielem Kościoła jest Jezus Chrystus. Zakładał go stopniowo przez gromadzenie wokół siebie ludzi, do których głosił Słowo Boże, przez wybór Apostołów, ustanowienie sakramentów św., zawarcie nowego
i wiecznego przymierza (Mt 26:27), przekazanie mu najwyższej władzy, umacnianie go Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy. Jezus z "reszty" Izraela utworzył nowy Lud Boży, u podstaw którego występuje liczba dwanaście. Najwyraźniej nawiązuje ona do 12 pokoleń izraelskich, z której Bóg w Starym Testamencie utworzył swój lud.

    Utworzona nowa wspólnota religijna od początku składała się nie tylko z ludzi pełnych ofiary i miłości do Boga oraz innych ludzi, ale także z grzeszników, do których zaliczał się ewangelista Mateusz (Mk 6:34; Mt 10:6).

    W oryginalnym tekście greckim występuje słowo "eklesja" - Kościół (Mt 16:18; 18:17), które znaczy tyle, co zwołać, wołać lud, zgromadzić go w znaczeniu religijnym. W Starym Testamencie święte zgromadzenie ludu określane było słowem "ghal". Bóg wezwał lud do jedności z 12 pokoleń Izraela, z którym zawarł przymierze pod Synajem. W drodze do Ziemi Obiecanej karmił go, by nie ustał.

    Liturgia łączy Lud Boży - Kościół, zwołany - utworzony w celu zbawienia wszystkich ludzi. Jezus nowy Mojżesz prowadzi Lud swój do niebieskiego Jeruzalem zgodnie z obietnicą i w ziemskiej pielgrzymce karmi go Ciałem i Słowem swoim.

    We krwi Jezusa - Baranka Bożego zostało zawarte na górze zwanej Golgota Nowe Przymierze, które ma charakter wiecznie trwający. Stare przymierze było cieniem i zapowiedzią nowego, dlatego przestało obowiązywać (Hbr 9:10-12).

    Tak więc Kościół jest instytucją legalnie ustanowioną przez Jezusa dla zbawienia świata. Jest on znakiem uświęcenia ludzi dzięki środkom, jakie mu zostawił. Kościół jest posłany, aby być solą i światłem dla świata (Mt 5:13-16), głosi on
i szerzy królestwo Boże zgodnie z poleceniem swego Założyciela. Członkostwo zdobywa się przez narodzenie z wody
i z Ducha Świętego (J 3:3-5) w imię Trójcy Świętej (Mt 28:19). Wiara, nadzieja, miłość oraz modlitwa, nieustannie realizują się w Kościele. Te cnoty praktykuje Kościół każdego dnia. Gdyby wystarczyła sama tylko modlitwa bez przynależności do Kościoła, Jezus nie wyrażałby tyle ubolewania i troski o owce, które nie należą do Jego Owczarni, ale On pragnie je przyprowadzić do niej, "by była jedna Owczarnia i jeden Pasterz". (J 10,16). Poza Kościołem nie ma zbawlema.

    Członkowie sekt nie mogą pojąć, że Kościół jest potrzebny do zbawienia. Głoszą, że w Kościele jako "Wielkim Babilonie" wszystkich czeka zagłada. Niektórzy twierdzą, że do zbawienia wystarcza wiara i chrzest (J 3:18), a nie przynależność do Kościoła katolickiego. Jeszcze inne sekty uważają siebie za jedyną "arkę ocalenia" czyli prawdziwy Kościół, w którym można ocalić swe życie od unicestwienia w totalnej wojnie prowadzonej przez Boga z ludźmi czyli Armagedonie. I ten, kto do nich przystąpi, będzie żył wiecznie w raju na ziemi ciesząc się naturalnymi, przyrodzonymi dobrami. Kościół katolicki nie jest prawdziwy, bo w nim jest pełno najcięższych grzechów.

    "Wierzę w jeden, święty i apostolski Kościół" (Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański),a nie Kościoły. Współczesny człowiek widzi ogromną ilość Kościołów, przekrzykujących się wzajemnie, że to on jest prawdziwy, a inne są fałszywe. Jakimi cechami wyróżnia się prawdziwy Kościół? Na przykład świadkowie Jehowy twierdzą, że cechy prawdziwego Kościoła to:

- wysokie mierniki Boga Jehowy,
- wymawianie Jego imienia,
- głoszenie prawdy o królestwie, czyli o raju na ziemi,
- okazywanie sobie wzajemnej miłości,
- w ich ręku jest zawsze Biblia.

Cechy te są wydedukowane na drodze błądzenia i są subiektywne, to znaczy zależne od podmiotu jakim jest człowiek.
W związku z tym nie są one prawdziwe. Jak należy rozumieć "wysokie mierniki", skoro świadkowie odrzucają przykazania Boże, twierdząc że już w Starym Testamencie Bóg Jehowa zniósł je (por. Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi,
s. 207). Nauka o królestwie Jehowy jest sprzeczna z nauką Jezusa. Królestwo u świadków, to raj na ziemi dla "drugich owiec" pojmowany materialnie. Według Ewangelii królestwo Boże ma charakter duchowy. Z miłością bywa różnie
w różnych sektach, ale z reguły ona nie wznosi się ponad zmysły i egoistyczne korzyści. Bywa często praktykowana dla oka ludzkiego. Trzymanie Biblii w rękach jeszcze o niczym nie świadczy, ani sama jej znajomość nie wystarczy.
Szatan doskonale zna Pismo Święte (por. Mt 4:ln), dużo wie o Bogu, ale Go nie kocha tylko nienawidzi. Ludzie bez rąk, niepełnosprawni umysłowo, z powodu swego kalectwa, nigdy nie spełnią warunku trzymania Biblii w ręku lub chlubienia się jej znajomością. Czy tacy ludzie nie będą zbawieni?

    Prawdziwy Kościół można odróżnić od pseudokościołów po następujących cechach:

- Założycielem jest Jezus Chrystus. Inne Kościoły i sekty zostały założone przez ludzi,
- Opiera się na fundamencie 12 Apostołów i w sposób sukcesywny, nieprzerwany jest przekazywana w nim władza osobom odpowiednio przygotowanym jako ich następcom,
- Jest powszechny, czyli katolicki, bo obejmuje wszystkie narody każdego wieku, wznosi się ponad granice, ustroje, nacjonalizm, podziały kastowe, klasowe, narodowościowe, a to dzięki wspólnocie wiary, Słowa i sakramentów św.,
- Źródłem wiary jest Pismo Święte i Tradycja. Kościoły protestanckie odrzuciły Tradycję, twierdząc, że do zbawienia wystarczy samo Pismo św. (Sola Scriptura). W ślad za nimi poszły sekty z tą różnicą, że sekty oprócz Pisma św. uznają swoje księgi za objawione,
- Istnieje szafarstwo siedmioma sakramentami świętymi. Kościoły protestanckie ograniczyły ich liczbę do jednego lub dwóch, którymi jest chrzest i Eucharystia, ale inaczej pojmowane,
- Kult Matki Bożej. Maryja jest Matką Jezusa i Matką Kościoła, bo jakże mogłaby być Matką samej tylko Głowy?
Bóg odniósł się do Niej z wielką czcią, a cóż dopiero człowiek? "Oto błogosławioną zwać mnie będą wszystkie narody" (Łk 1:48), a sekty Jej nie błogosławią,
- Najwyższą władzę w Kościele z woli Jezusa sprawuje papież wraz z kolegium biskupów. Papież jest widzialną głową Kościoła, jako zastępca Pana Jezusa. Ani Kościoły odłączone, ani sekty nie uznają papieża,

    Jeśli brakuje choćby jednego z wymienionych znaków, mamy do czynienia ze schizmą lub sektą, która nie ma nic wspólnego z prawdziwym Kościołem.

s. Zofia Klimowska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 54(8)/1996 r. str. 227-230