Apologetyka

Ustanowienie Głowy Kościoła

Adwentyści dnia siódmego, chrześcijanie dnia sobotniego, a także zielonoświątkowcy (pięćdziesiątnicy),jeszcze bardziej celują w atakach na Kościół, zwłaszcza na jego widzialną głowę papieża, niż inni. Twierdzą oni, że papież zajął miejsce po dawniejszych cesarzach rzymskich i rządzi światowym imperium szatana, którym jest Kościół katolicki. Wypowiedzi takie potwierdzają Słowem Bożym: "I bestia otrzymała od smoka swą siłę, tron swój i wielką moc" (Ap 13,2). Smok jest symbolem szatana oraz potęgi rzymskiej. Kiedyś Herod Wielki też otrzymał władzę od cesarza rzymskiego, którą wykorzystał przeciwko Jezusowi, by Go zniszczyć. Podobnie papieże otrzymali władzę od cesarzy, by zniszczyć prawdę przekręcając Słowo Boże, zabijając świętych, co teraz wołają o pomstę za niewinnie przelaną przez nich krew" (Ap 6,9). Papieże nawołują do kultu posągów, obrazów, roszcząc sobie prawo do przebaczenia grzechów, zamieniając sobotę na niedzielę, a dla zakrycia przed ludźmi wszystkich bezeceństw noszą tytuł: "Zastępca Syna Bożego", czyli Vicarius Filii Dei, co oznacza lucyferyczną liczbę 666. Nieprawdą jest, że papież jest nieomylny i że jest z ustanowienia Pana Jezusa.

Przede wszystkim papieże nigdy nie używali tytułu "Zastępca Syna Bożego" lecz "Zastępca Chrystusa", a to już jest różnica. Twierdzenie, że papieże otrzymali władzę od cesarzy rzymskich jest dowodem nieznajomości historii. Z historii wiadomo, że przez ok. 250 lat cesarze rzymscy krwawo prześladowali chrześcijan i papieży, więc w jaki sposób przekazywali swą władzę papieżowi i któremu? W czasie trwających prześladowań z rąk żołnierzy cesarskich zginęło 32 papieży. W roku 756 roku dzięki królowi Franków Pepinowi Małemu powstało państwo kościelne, a cesarstwo rzymskie przestało istnieć w 476 roku. Różnica między upadkiem cesarstwa, a powstaniem państwa kościelnego wynosi 280 lat. I znów pytanie: jak mógł cesarz przekazać swą władzę i potęgę państwową nieistniejącemu państwu kościelnemu, którego żywot zakończył się w 1870 roku?

Obietnica prymatu

Jezus posiada władzę kluczy, które są symbolem władzy. W okolicach Cezarei Filipowej Jezus powiedział do Piotra: "Ty jesteś Piotr (Skała) i na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 16,18-19).

W tej wypowiedzi Jezusa ukryte są trzy obrazy:
1. Obraz skały, na której Jezus wzniósł warowną budowlę.
2. Obraz kluczy.
3. Obraz wiązania i rozwiązywania.

W Starym Testamencie Skałą zbawienia był Jahwe (1 Sm 2,2; 2 Sm 22,3; 22,47; Ps 18,3; 28,1; 89,27; Iz 26,4 i inne), a w Nowym Testamencie Skałą jest Jezus Chrystus (Rz 932-33; 1 Kor 10,4; 1 P 2,4-8). Z powyższej wypowiedzi Jezusa wynika, że On z siebie przenosi na Piotra swą najwyższą władzę, którą będzie sprawował po Jego odejściu czyli widzialnej obecności wśród nas.

Już sama zmiana imienia Szymonowi na Piotr - Kefas - Skała, ma znaczenie symboliczne. Przy powołaniu Szymona na apostoła, Jezus zmienił mu imię (J 1,42), które po aramejsku brzmi Kefas opoka, kamień, skała, a po grecku Petros, czyli Piotr i ma to samo znaczenie. Jezus na tej Skale kamieniu węgielnym - opoce, będzie budował swój Kościół, a budowa ta będzie tak mocna i trwała, że nawet "bramy piekielne jej nie zniszczą. Bramy piekielne to siły szatańskie - wszelka potęga zła, jaka będzie uderzała w niego w ciągu dziejów ludzkich. W przeciwieństwie do tak warownej twierdzy zbudowanej na Piotrze, Jezus mówił o budowlach stawianych na piasku, które rozsypywały się w gruzy gdy nadszedł silny wiatr, lub wody je podmyły. Jezus obrazowo przedstawił trwanie Kościoła aż do skończenia świata, mimo różnych burz dziejowych. Ten obraz podkreśla bardzo ważną rolę Piotra, bez którego zbudowane dzieło Jezusa nie miałoby mocy do przetrwania.

Drugi obraz, to klucze. Jezus powiedział do Piotra: "I tobie dam klucze królestwa niebieskiego". Posiadanie kluczy np. do mieszkania lub samochodu, czyni taką osobę jej właścicielem. Posiadacz kluczy jest niezależny od innych. Może o każdej porze według swego uznania oraz potrzeby wejść lub wyjść z mieszkania. Może też wpuścić kogo chce, a nad domownikami czuwa, bo jest odpowiedzialny za ich bezpieczeństwo. Jest także odpowiedzialny za dom, którego musi doglądać, jako gospodarz. Ten obraz także wyróżnił Piotra, bo on w Kościele stał się stróżem całego depozytu wiary, a jego odpowiedzialność rozciąga się na wszystkich wiernych. Porządek i jedność wśród domowników domaga się istnienia głowy rodziny. Władza kluczy nie skończyła się z chwilą jego śmierci, jak nauczają członkowie sekt, lecz ona nieustannie trwa w Kościele, którą sprawuje każdorazowy papież jako jego widzialna głowa.

Trzeci obraz - "wiązanie i rozwiązywanie". Piotr będzie miał władzę nad Kościołem i w Kościele w najwyższym stopniu. Będzie on nie tylko zarządzał nim od strony jurydycznej - prawnej, ale przede wszystkim będzie "wiązał i rozwiązywał", czyli ustalał i znosił pewne zarządzenia obowiązujące w sumieniu każdego, kto jest ochrzczony w Kościele. Wszelkie jego decyzje zgodnie z obietnicą Jezusa, będą potwierdzone przez niebo.

W tym obrazie ukryta jest prawda o nieomylności papieża dotycząca dwóch spraw: wiary i moralności. Nie może się on mylić, czyli popełniać błędów, bo nikt w niebie nie potwierdziłby jego pomyłki. Aby Piotr oraz papieże kolejno po sobie następujący, nie mylili się, Duch Święty sprawia, że cieszą się nieustanną Jego asystencją. On sprawia, że żaden papież nie sfałszował Słowa Bożego, jak to ma miejsce w przypadku przywódców sekt, którzy nie cieszą się przywilejem nieomylności. Ich nauka jest relatywna, zmienna, a więc skażona, podczas gdy nauczanie papieża jest całkowicie oparte na Słowie Bożym. Gdyby papież mylił się w dwóch wyżej wymienionych sprawach, to owce Jezusa mogłyby umrzeć od zatrutego pokarmu i nie miałyby w sobie życia Bożego, zaś on sam nie mógłby innych utwierdzać w wierze (por. Łk 22,32). Czy sfałszowane Słowo Boże mogłoby być żywe i trwać na wieki? (1 P 1,23; Hbr 4,12). Czy moce piekielne nie zniszczyłyby doszczętnie takiego Kościoła?

Jezus po swoim zmartwychwstaniu przekazał obiecaną władzę Piotrowi słowami: "Paś baranki moje; paś owce moje" (1 21,1517). On Dobry Pasterz (por. J 10,7n), posiada owce, którym jest Lud Boży. Powyższe słowa Jezusa nie tylko dotyczą Piotra, ale jednocześnie jego następców. Gdyby na Piotrze skończyła się władza pasterska, wówczas owce pozostałyby same i nie wiedziałyby, co mają robić. Owce muszą widzieć pasterza, który idzie na ich czele, pilnuje, broni przed drapieżnikami, aby się one nie rozproszyły. Tak więc papież jest znakiem jedności dla wszystkich katolików, który w imieniu Chrystusa i w Jego zastępstwie prowadzi Lud do królestwa niebieskiego.

Nazywanie papieża antychrystem, zwodzicielem ludzi i innymi ubliżającymi słowami, którymi określają go sekty, jest sprzeczne z zasadami Ewangelii, kulturą języka i godnością człowieka, Każdy, kto używa wulgarnych słów w odniesieniu do osoby papieża, kala własne sumienie przesiąknięte nienawiścią i obraża Pana Boga. Za papieża należy się modlić, aby miał wiele niewzruszonej odwagi do sterowania nawą Kościoła wśród burz i nawałnic tego świata.

s. Zofia Klimowska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 6/1996 str. 165-167