Apologetyka

PISMO ŚWIĘTE

Pismo Święte czyli Biblia to najpiękniejsza Księga świata, najmilszy List Boga zaadresowany do człowieka, który należy czytać z wiarą, miłością i poddaniem się woli Bożej. To bestseller światowy, w świetle którego codzienna szara rzeczywistość nabiera pięknych barw, a życie religijne ożywia się, nabiera głębi i, jednoczy człowieka z Bogiem. Św. Bernard z Clarvaux (XI wiek) powiedział: "Czytanie Pisma Świętego winno być nie mniejszym obowiązkiem każdego katolika, niż codzienna modlitwa".

Pismo Święte jest zbiorem 73 Ksiąg, w skład którego wchodzi na Stary Testament 46 Ksiąg i na Nowy Testament 27 Ksiąg. Poszczególne Księgi powstawały w Kościele i na potrzeby Kościoła. Głównym Autorem Pisma Świętego jest Bóg, zaś człowiek-drugorzędnym hagiografem.

Biblia powinna łączyć ludzi, ale niestety, ona dzieli. Dzieli wtedy, gdy człowiek patrzy na nią przez własne egoistyczne interesy. Ona domaga się od każdego człowieka konfrontacji z Bogiem, z ludźmi i ze sobą samym.

Najczęściej sekty atakują kanon Starego Testamentu, który po raz pierwszy Reformacja zakwestionowała i odrzuciła. Wszystkie sekty, które powstały na kanwie chrześcijaństwa, zaprzeczają katolickiemu kanonowi.

Zarzut:

Księgi Starego Testamentu: Syracha, Mądrości, Tobiasza. Judyty. 1 i 2 Machabejskie, List Barucha oraz greckie dodatki do Księgi Daniela (rozdz. 13 i 14), a także niektóre wersety Estery są apokryfami, czyli nienatchnione i niekanoniczne. Jezus i Apostołowie nigdy, ale to nigdy nie powoływali się na żadne apokryfy, które katolicy wciągnęli do kanonu Ksiąg Świętych. W Nowym Testamencie nie ma ani jednego słowa przytoczonego z tych Ksiąg.

Odpowiedź:

Wyżej wymienione Księgi nie są apokryfami, jak je określają sekty. Określa się je jako deuterokanoniczne (wtórnokanoniczne), czyli w późniejszym czasie włączone do ustalonego kanonu Pisma Świętego. W niektórych gminach chrześcijańskich pojawiły się wątpliwości odnośnie ich natchnienia, ale ogólnie były przyjmowane jako natchnione. W Biblii Hebrajskiej one występowały, czego dowodem jest Septuaginta (LXX) i odkrycia w Qumran. Żydzi odrzucili te Księgi dopiero w 90 roku po Chr. na synodzie w Jamni. Septuaginta (LXX) jest najstarszym przekładem Starego Testamentu z hebrajskiego na grecki (w latach 250-150) przed Chr. Kanon żydowski zawierał wszystkie Księgi deuterokanoniczne. Żydzi aleksandryjscy posługiwali się tym przekładem przez długi okres czasu. Jezus ze swoimi Apostołami też posługiwał się LXX, a nie tylko Biblią Hebrajską, o czym świadczą liczne cytaty. Myśli z Ksiąg wtórnokanonicznych znajdujemy:

W ślad za Jezusem i Apostołami poszli Ojcowie i pisarze kościelni pierwszych wieków chrześcijańskich i oni też posługiwali się Septuagintą, która zawiera Księgi wtórnokanoniczne.

Wśród odkrytych rękopisów w Qumran nad morzem Martwym znajdowało się kilka rękopisów Księgi Tobiasza w języku hebrajskim i aramejskim oraz fragmenty Księgi Syracha w języku hebrajskim, co wskazywałoby, że nie tylko Żydzi w diasporze uznawali Księgi deuterokanoniczne, lecz także niektórzy Żydzi palestyńscy.

W Nowym Testamencie są cytowane następujące Księgi Starego Testamentu: Estery, Rut, Pieśni nad Pieśniami, Nehemiasza, Ezdrasza, Koheleta, Abdiasza, Nahuma, Sofoniasza i niektóre Psalmy. Nikt kanoniczności tych Ksiąg nie podważa.

Zarzut

Kościół katolicki zawsze zabraniał czytania Pisma Świętego. Prześladował tych, którzy czytali Biblię i palił tę Księgę. Dużo świętych braci i sióstr zginęło dla Słowa Bożego.

Odpowiedź.

Zarzut jest niesłuszny, będący owocem nieznajomości faktów historycznych i nieprzyjaznego patrzenia na Kościół. I któż był stróżem nieskazitelności Pisma Świętego przez całe stulecia? Czy sekty będące tworem współczesności, posiadałyby Biblię bez Kościoła? Gdyby Kościół niszczył Biblię, czy sekty posiadałyby ją? Kościół niszczył sfałszowane Słowo Boże, czyli tłumaczenia sekt, jakie powstawały w średniowieczu, a więc przekłady arian, albigensów, waldensów i inne. Zabraniał swym wiernym czytania niesprawdzonej Biblii. Miał do tego pełne prawo i obowiązek, by tak postępować. Należy podobnie czynić z przekładem New World Translation of the Holy Scriptures - Nowy Światowy przekład Pisma Świętego.

Jest to przekład organizacji Towarzystwa "Strażnica" świadków Jehowy, który jest niepodobny do oryginału. Wywołuje on na całym świecie wielkie oburzenie, bo jeszcze nikt w dziejach historii ludzkiej nie sfałszował w takim stopniu Biblii, co świadkowie Jehowy. Chrześcijanie nie powinni nawet dotykać takiej Biblii, lecz ją winni niszczyć, jako nieuczciwe, kłamliwe dzieło ludzkie. Bibliści i uczeni innych dyscyplin naukowych stwierdzili, że przekład świadków Jehowy jest największym fałszerstwem i skandalem XX wieku. Sens i natchnienie prawie nie mają swego miejsca w tym przekładzie, bowiem ogołocony został z elementu nadprzyrodzonego.

Oto tylko niektóre błędy w przekładzie świadków Jehowy:

1. Przekład został dokonany z wersji angielskiej, a nie z oryginału greckiego zwanego koine dialektos. Jest to tłumaczenie z tłumaczenia. We współczesnym świecie żadne z szanujących się wydawnictw nie zdobyłoby się na odwagę, by publikować taki przekład.

2. Został zmieniony tytuł, bo zamiast ..Pismo Święte Nowego Testamentu", lub "Nowy Testament", to zatytułowano: ,Chrześcijańskie pisma greckie". Bardzo dużo powstało chrześcijańskich pism w języku greckim, jak apokryfy, apologie, listy pasterskie, i inne pisma Ojców Kościoła i w pierwszym momencie czytelnik może nie wiedzieć, o jakie chrześcijańskie pisma chodzi, bo Nowy Testament jest jeden, o czym każdy wie.

3. Nie ujawniono nazwisk tłumaczy, chyba nie przez skromność. a raczej dla ukrycia braku fachowego przygotowania.

4. Wprowadzili 237 razy imię Jehowa w miejsce Kyrios - Pan, mimo że w książce "Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi" na s. 118 przyznają, że "nikt nie może dziś z całą pewnością stwierdzić, jak je pierwotnie wymawiano w języku hebrajskim". W Starym Testamencie także zamienili Jehwe na Jehowę. Najstarsze papirusy nie potwierdzają tej samowoli świadków. Zamiana Kyrios na Jehowę spowodowała, że teksty dotyczące Bóstwa Chrystusa Pana, zostały zneutralizowane, a raczej odniesione do Boga Ojca. Jezus według ich przekładu nie jest Bogiem. W miejscach, gdzie nie dało się odnieść słowa "Bóg" do Jehowy i wypadało, aby pozostało przy Jezusie. to napisali je z małej litery. Jezus to niby bóg. Fałszerstwo posunęli do tego stopnia, że św..Szczepan nie modli się do Jezusa, lecz do Jehowy (Dz 7,59-60). Jan Chrzciciel przygotowywał drogę dla Jehowy, a nie Jezusowi (Mt 3,11). Określenie "Anioł Pański" zamienili na "Anioł Jehowy".

5. W nawiasach użyli wyjaśniających, posiłkowych słów które zmieniają całkowicie sens zdania.

6. W niektórych miejscach usunęli całe wersety z tekstu nie uzasadniając takiego czynu, na przykład: MK 9,44.46; 15,28; 7,16; Łk 17,36.

7. Duch Święty, Pocieszyciel napisali z małej litery, ale szatan, demon z dużej litery.

8. Słowo "krzyż" zamienili na "pal męki".

9. Konsekracyjne słowa Jezusa z Ostatniej Wieczerzy: "To jest ciało Moje", "To jest krew Moja" przetłumaczyli na: "to oznacza ciało moje", "to oznacza krew moją".

10. "Łamanie chleba" (Dz 2,42) zamienili na "spożywanie posiłku".

11. W zdaniu Łk 23,43 przesunęli przecinek, który nadaje inny sens.

12. Słowo "przyjście" dotyczące Jezusa, który kiedyś przyjdzie w chwale, przetłumaczyli na "obecność", aby łatwiej było przekonać ludzi, że obecność Jezusa rozpoczęła się od 1914 roku.

13. "Ojczyzna niebieska" (Hbr 1 1,14-16) na "miejsce mające związek z niebem", czyli że Abraham będzie żył na ziemi, a nie w niebie.

To tylko niektóre uwagi, a jest ich o wiele więcej. Kto z wiernych taki przekład będzie czytał, niebawem zatruje swego ducha i może umrzeć na wieki. Należy czytać katolickie przekłady i to jak najczęściej, aby ta Księga była znana na tyle, by umieć bronić świętości swej wiary przed sektami.

s. Zofia Klimomska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr11(57)/96 str. 325-327