Niepokalana i Cudowne Uzdrowienia

    Dnia 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najśw. Maryi Panny. Maryja bez grzechu pierworodnego poczęła Wcielonego Syna Bożego Jezusa Chrystusa. (Przez dogmat należy rozumieć prawdę, którą Urząd Nauczycielski Kościoła podaje jako obowiązującą wszystkich katolików. Dogmat jako doktryna, zawarta w objawieniu Bożym, chroni wiarę przed błędami.)
    Podstawą do ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu była zapowiedź w Piśmie świętym: "Położę nieprzyjaźń między tobą a niewiastą" (Rdz 3:15) i realizacja tej zapowiedzi: "Bądź pozdrowiona łaski pełna, Pan z Tobą" (Łk 1:28). Druga, nowa Ewa, obdarzona pełnią łaski, mająca począć z Ducha Świętego i urodzić Wcielonego Syna Bożego, nie mogła ani na chwilę być w stanie grzechu, choćby pierworodnego, przez Nią niezawinionego. Taka była wiara Tradycji chrześcijańskiej, przekonanie Ojców Kościoła, a kult Niepokalanego Poczęcia istniał na wiele wieków przed jego ogłoszeniem w formie dogmatu.
Poczynając od ósmego wieku Kościół Wschodni uroczyście obchodził prawdę o wyjątkowym przywileju Matki Bożej, o Jej Niepokalanym Poczęciu.
    Wrogowie Kościoła katolickiego po ogłoszeniu dogmatu podnieśli wielką wrzawę, sprzeciwiając się dogmatowi i jego ogłoszeniu. W cztery lata później sama Maryja wzięła w obronę otrzymany przywilej. Zaczęła ukazywać się w Lourdes Bernadecie, późniejszej świętej, i odsłaniać wielką prawdę, swoją wypowiedzią: "Jestem Niepokalane Poczęcie", potwierdzając ogłoszony dogmat. Niezbitym dowodem na oświadczenie Maryi stały się znaki z nieba. Bóg potwierdził prawdziwość udzielonego Jej daru licznymi, niezwykłymi i nagłymi cudami. Stwierdzeniem ich autentyczności zajęły się specjalnie wyznaczone komisje, złożone z wybitnych lekarzy różnych wyznań, także ateistów.
Archiwum w Lourdes posiada ponad 4 tys. protokołów, opisujących cudowne uzdrowienia. Stwierdzają one, że z punktu widzenia medycznego choroby cudownie uzdrowionych nie były możliwe do uleczenia.

    W 1955 roku ukazała się we Francji książka, opisująca część cudownych uzdrowień w Lourdes. W 1984 roku wydano wersję polską pt. Uzdrowienia lurdzkie w świetle dokumentów lekarskich. Podajemy niżej tylko niektóre z nich i jedynie uzdrowienia z chorób organicznych. Taki wybór ma szczególną siłę dowodową.

1. Bouriette - kamieniarz, wskutek wypadku utracił widzenie w prawym oku (Amaurosis). Po obmyciu wodą ze źródełka odzyskał wzrok.
2. Blaisette Soupenne - miała przewlekłe zapalenie powiek ze zniekształceniami, ropieniami, owrzodzeniami. Po obmyciu wodą w jednej chwili stała się zdrowa.
3. Katarzyna Latapie - porażenie ramienia, palce trwale zgięte; nagle uzdrowiona.
4. Henryk Busąuet - przewlekła gruźlica szyi, przetoki, blizny, chore oczy i nos; nagle uzdrowiona.
5. Magdalena Rizan - przez długie lata sparaliżowana, krwotoki, utrata mowy; nagle uzdrowiona.
6. Maria Moreau - utrata jednego oka, ślepota drugiego; uzdrowienie całkowite.
7. Piotr de Rudder - ogrodnik, ścięte drzewo gruchocze mu kości nogi. Wiele lat leczony. Gangrena, przetoki, krwotoki, ropa; połamane kości wystają z rany. Po wypiciu wody odrzuca kule: kości nagle się zrosły, noga uzyskała normalną długość, wszystko w pełni zdrowe.
8. Joachima Dehant - zastarzałe zwichnięcie stawu biodrowego, zanik mięśni, zwapniałe szczątki kości sama chora wyjmuje z rany. Zdrowa po dwóch zanurzeniach w wodzie w Lourdes.
9. Celestyna Meriel - porażenie połowy ciała; 6 lat w szpitalach; w Lourdes uzyskuje zdrowie.
10. Henri Lassere - adwokat, pisarz, uzdrowiony z ciężkiej choroby oczu, nawraca się; pisze książkę o Lourdes.
11. Franciszek Vion-Dury - traci całkowicie wzrok podczas pożaru; uzdrowiony.
12. Kersblick - całkowicie uzdrowiony z zaniku nerwów wzrokowych.
13. Karol Augustę - niewidomy prawie od urodzenia, trwałe kalectwo; odzyskuje zdolność widzenia.
14. Alfred Aubert - oczy zniszczone kwasem azotowym; odzyskuje pełne zdrowie.
15. Franciszek Pascal, ur. w 1934, paraliż rąk i nóg, niewidomy, zapalenie mózgu - nagle uzdrowiony.
16. Oktawia Bureau - głuchoniema od urodzenia; nagle uzdrowiona.
17. Róża Evrard - głuchoniema od urodzenia, cudownie uzdrowiona.
18. Maria Lebranchu - liczne jamy w płucach, pluje martwą tkanką płuc, nic nie je; nagłe uzdrowienie zniszczonych płuc.
19. Maria Lemarchand - ropienie twarzy, rany nogi, zajęte chorobą płuca, plucie krwią; nagle uzdrowiona.
20. Maria Bailly - gruźlica otrzewnej, guzy jamy brzusznej; jest agonia; cudownie uzdrowiona.
21. Małgorzata Deschamps - gruźlica otrzewnej, nosi gorset gipsowy, ma łóżko specjalne; nagle uzyskuje pełne zdrowie.
22. Emilia Cailleu - choroba Fotta, całkowity paraliż nóg; nagle zostaje uzdrowiona.
23. Henryka Bressolles - rana z wojny, gruźlica kręgosłupa, paraliż aż do bioder; cudownie odzyskuje zdrowie.
24. Antonina Pinna - choruje przez 25 lat na zapalenie kręgosłupa; 19 lat leży w łóżku; nagłe uzdrowienie.
25. Eliza Aloi - ciężkie okaleczenie, gruźlica kości, 12 lat w łóżku, obłożona gipsem; nagłe uzdrowienie.
26. Alfons Alliaume - wyprute 1,5 m jelit przez byka, porażenie ręki; odzyskuje pełne zdrowie.
27. Jan Trayner - marynarz ciężko ranny w głowę, płuca, sploty nerwów; zanik ramienia, przykurcz dłoni, porażenie obu nóg, pęcherza i odbytu; całkowicie uzdrowiony.
28. Z chorób raka cztery uzdrowienia i szereg innych, które podaje ww. książka.

s. Zofia Klimowska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 58/1996, str.360-361.