Apologetyka

Niedziela - pamiątka zmartwychwstania Pana Jezusa

    Świadkowie Jehowy nauczają, że niedziela jest taka sama, jak każdy dzień roboczy. Ich zdaniem nauka, która nakazuje świętowanie niedzieli, jest niebiblijna. Biblia nic nie wspomina o jej świętowaniu. Niedziela jest pogańskim świętem ku czci Słońca, którą katolicy przejęli. Tak więc "Dzień Słońca" nie jest chrześcijańskim świętem. Kościół katolicki jest więc fałszywą religią powstałą z wierzeń pogańskich.

    Dzień Słońca jest poświęcony ku czci jedynego i najwyższego Słońca, którym jest Jezus Chrystus. Pismo Święte na wielu miejscach nazywa Go Światłem i Słońcem. Jezus Chrystus jest światłem "na oświecenie pogan" (Łk 2:32), a każdy, kto za Nim pójdzie, nie będzie chodził w ciemnościach (J 8:12). Taki bezpiecznie dojdzie do Jego wiecznego królestwa i będzie brał udział w Jego chwale (Rz 8:17).
Jezus to "światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka" (J 1:9), kto do Niego przychodzi. On pragnie wokół siebie zgromadzić całą odkupioną ludzkość, dlatego nieustannie kieruje zaproszenie: "Przyjdźcie do Mnie wszyscy" (Mt 11:28). Apostołowie na górze Tabor widzieli Jezusa jaśniejącego "jak słońce" (Mt 17:2), a także św. Paweł w drodze do Damaszku (Dz 9:3; 22:6; 26:13) zobaczył niezwykłe światło, które go olśniło. To był Jezus w swej chwale. Również i Jan Apostoł na wyspie Patmos zobaczył w widzeniu Jezusa, którego wygląd podobny był do słońca jaśniejącego w swej mocy (Ap 1,16), bo On jest Słońcem i Światłem. Sam o tym nas pouczył mówiąc: "Ja jestem światłością świata" (J 8:12).
Na cześć tej Światłości zostało ustanowione święto "Dzień Słońca", którym jest niedziela. Jednocześnie poganie mogli mieć takie święto, bo czyż i oni nie są dziećmi tego samego Ojca, który jest w niebie? Czy rozumem własnym nie byli zdolni dojść do poznania Prawdy (Rz 1:20-21), by oddać cześć prawdziwemu Bogu?

    Niedziela, jako święto wszystkich chrześcijan, jest na wskroś biblijna. Powstała ona w łączności z nowym porządkiem rzeczy, dla których śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią centrum chrześcijańskiego życia. Dzień ten jest dniem radości i wesela w Panu. Zbawcy naszym, jest dniem wspaniałego triumfu odkupienia rodzaju ludzkiego. Chrystus zmartwychwstał, a w Nim "nie ma już potępienia" (Rz 8:1). W Nim wszyscy zmartwychwstaniemy, radujmy się i weselmy i oddajmy Mu chwałę.

    Niedziela - pierwszy dzień tygodnia jest pamiątką najważniejszego wydarzenia zbawczego, jakim jest zmartwychwstanie Pana Jezusa. To wydarzenie dało początek nowemu stworzeniu. "To, co dawne minęło, a oto wszystko stało się nowe" (2 Kor 5:17).
Zmartwychwstanie wypełniło radością serca pogrążonych w smutku na widok żyjącego Jezusa. Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem zobaczyła Go Maria Magdalena (Mk 16:9), a potem inne niewiasty, jak szły z wonnościami do grobu (Mt 28:9). O zachodzie słońca, uczniowie idący do Emaus (Łk 24:13-15) rozmawiali z Nim, ale poznali Go dopiero po "łamaniu chleba".
Wieczorem, Apostołowie zgromadzeni w Wieczerniku (J 20:19) powitali zmartwychwstałego Mistrza, który im przekazał władzę odpuszczenia grzechów. Wszyscy radowali się, bo życie nabrało nowego sensu i nowych wymiarów. W tydzień później również pierwszego dnia tygodnia, czyli w niedzielę ukazał się Jezus Apostołom, wśród których był niewierny Tomasz (J 20:26).
W dzień Pięćdziesiątnicy - w niedzielę przysłał im Jezus Ducha Świętego, który proklamował Kościół wobec przedstawicieli różnych narodów zgromadzonych przed Wieczernikiem.

    Chrześcijanie gromadzili się na liturgię "łamania chleba" (Dz 20:7) głównie "pierwszego dnia tygodnia" i przy tej okazji zbierali ofiary na potrzeby innych (1 Kor 16:2). W pierwszych gminach chrześcijańskich od samego początku wierni gromadzili się w niedzielę, ze względu na jej wielkanocny charakter. Widzimy z danych biblijnych, że obchodzenie niedzieli jako święta ku czci zmartwychwstałego Jezusa wywodzi się z czasów apostolskich.
Praktykę świętowania niedzieli przejęły następne wieki, a Ojcowie i pisarze Kościoła są tego wspaniałymi świadkami, których dokumenty zaprzeczają fałszywym teoriom głoszonym przez różne sekty.

    Niedziela nie była i nie jest zwyczajnym dniem, bo ona ma radosny charakter, jaki nadał jej Jezus oraz Jego pusty grób. Dla świadków stała się zwyczajnym, roboczym dniem od czasu J.Fr. Rudherforda, który im pozabierał wszystkie święta, uroczystości i niedziele czyniąc ich robotami swojego koncernu handlowego. W "Przebudźcie się!" nr 4 (1992) na s. 8 przyznali, że "to prawda, że Biblia nie zawiera wyraźnego zakazu świętowania niedzieli", mimo to nie świętują jej.
Nie pozwala im się na świętowanie niedzieli, aby nie mieli czasu na zastanowienie się nad własnym zbawieniem oraz na samodzielne czytanie Biblii bez podpierania się "Strażnicami".

s. Zofia Klimowska AVD