Apologetyka

JEZUS

W Nowym Testamencie naczelną postacią jest Jezus. Jego imię w Ewangeliach jest użyte ok. 602 razy, a w pozostałych Księgach ok. 344 razy nie licząc zaimków osobowych dotyczących Jego Osoby. Jego imię jest najważniejsze, podobnie jak w Starym Testamencie dla Żydów było imię Jahwe, Elohim, lub Adonaj.

Imię Jezus jest imieniem teoforycznym* i po hebrajsku brzmi Jeszua, lub Jehoszua, znaczy tyle, co Jahwe jest zbawieniem. Sam Bóg przyjdzie i zbawi ludzi. Jego imię jest najwyższym imieniem "nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym" (Ef 1:21 }. Na imię Jezusa ma się zginać każde kolano istot niebieskich, ziemskich i podziemnych (por. Flp 2:10).

Jezus powiedział: "będziecie moimi świadkami..." (Dz 1:8}, a nie Jehowy. "W imię jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom..." (Łk 24:47). Uczniowie Jego cuda będą czynili mocą Jego imienia (Mk 16:17-18).

Piotr i Jan uzdrowili chromego w tym imieniu (por Dz 3:6). W Liddze został uzdrowiony chromy, a w Jafie, Piotr wskrzesił Tabitę (por. Dz 9:32-42). Paweł do opętanej przez złego ducha powiedział: "Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł" (Dz 18:18). Synowie Skewasa, arcykapłana żydowskiego, widząc ile cudów działo się przez ręce Pawła w imieniu Jezusa, próbowali wzywać to imię, ale zły duch przepędził ich mówiąc: "Znam Jezusa i wiem o Pawle, a wy coście za jedni" (Dz 19,13-20).

"Wiele znaków i cudów działo się przez ręce Apostołów wśród ludu" (Dz 5:12). Ludzie wysławiali imię Jezusa (w. 17), którego Apostołowie rozgłaszali każdego dnia (5:42). Przyczyną prześladowań pierwszych chrześcijan był Jezus, w którego oni wierzyli, a Apostołowie cieszyli się, że mogli cierpieć dla Niego (5:41).

W Jego imieniu otrzymamy zbawienie (4:12), a "jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem" (2 Kor 5:17). Jezus chce, abyśmy byli Jego uczniami i szli jego śladami (Łk 14:26-33), bo jeśli ktoś będzie uczniem Jezusa, obfity owoc przyniesie (J 15:8).

Św. Paweł, wykształcony rabin żydowski, wszystko uznał za stratę ze względu na najwyższą wartość "poznania Chrystusa Jezusa" (Flp 3:8). Szczerze wyznał, że dla Niego wyzuł się ze wszystkiego i uznał to za śmieci, byleby tylko pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim.

W imieniu Jezusa mamy się modlić, bo tylko taka modlitwa przyniesie pożądane skutki (por. J 14,13). On -Jezus jest Pośrednikiem między Bogiem, a ludźmi (1 Tm 2:5; Hbr 8:6; 9:15; 12:24). Jeżeli Go "prosimy o coś według Jego woli, wysłuchuje nas" (1 J 5:14).

Św. Szczepan dał przykład modlitwy kierowanej bezpośrednio do Jezusa: "Panie Jezu, przyjmij ducha mego" (Dz 7:59). W gminach pierwszych chrześcijan wierni prosili Jezusa, aby powrócił - "Maranatha - Przyjdź Panie" (1 Kor 16:22; Ap 22:20) zgodnie z oczekiwaniami.

W Nowym Testamencie, a także w literaturze pozabiblijnej pierwszych wieków nie ma nigdzie śladów, by ktokolwiek kierował modlitwę do Jehowy, jak to dziś czynią członkowie Towarzystwa "Strażnica". Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i On odbiera wszelką modlitwę. Tak rozumieli to pierwsi chrześcijanie i tak rozumie to dziś Kościół. Tylko świadkowie Jehowy nie kierują modlitwy do Jezusa, co jest sprzeczne z nauką objawioną.
Imię Jezusa zasługuje na uwielbienie (2 Tes 1:12; Ap 5:12). Jezus pragnie, "aby wszyscy oddawali cześć Synowi tak, jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu" (J 5:23).

Jezus Chrystus w odniesieniu do swojej Osoby stosował starotestamentowe imiona Boga np. "JA JESTEM" - IHWH (Mt 14:27; Łk 24:39; J 8:28.58). Odpowiednikiem tych słów w Nowym Testamencie są słowa "EGO EMI" - JAM JEST i tego zwrotu Jezus często używał (J 8:24; 18:6-8). Używał także takich określeń, które przysługiwały wyłącznie Bogu np. "Jam jest Droga" (J 14:6), "Jam jest Prawda" (J 14:6), "Jam jest Bramą" (J 10:9), "Jam jest Chleb Życia" (J 6:35), "Ja jestem krzewem winnym" (J 15:1-6), "Ja jestem Zmartwychwstaniem i Życiem" (J 11:25), "Jam jest Mesjasz" (J 4:25-26), "Ja jestem światłością świata" (J 8,12). Najczęściej używał tytułu: "Syn Człowieczy" nawiązując tym do tajemniczej postaci z Księgi Daniela (Dz 7:13 n) - Osoba niezwykła, ponadziemska.

Pismo św. nadaje Mu następujące tytuły: Chrystus, Mesjasz, Zbawiciel, Odkupiciel, Świadek wierny, Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju, Słowo Boże, Prawda, Światłość świata, Droga, Dobry Pasterz, Pośrednik, Wybawiciel, Arcykapłan, Nasz Orędownik, Syn Boży, Jednorodzony Syn, Pan wszystkich, Pan chwały, Pan panów, Błogosławiony, Król izraelski, Król królów, Syn Dawida, Potomek Abrahama, Różdżka z pnia Jessego, Emmanuel, Drugi Adam, Baranek Boży, Lew z pokolenia Judy, Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec, Amen, Prorok, Rabbi - Nauczyciel, Skała, Święty, Sługa Boży, Cierpiący Sługa Jahwe, Sługa świątyni.

Wszystkie tytuły i imiona Jezusa wskazują na to, że On jest prawdziwym Bogiem (1 J 5,20), równym Ojcu, Słowem, które "stało się ciałem i zamieszkało wśród nas'. (J 1:14).
Jezus jest Słońcem, ośrodkiem życia chrześcijańskiego aż po nasze czasy i za takiego powinien Go uważać każdy człowiek.

s. Zofia Klimowska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 1/1991 r.; str.3-4.