Apologetyka

Jakie Bóg ma imię?

Świadkowie Jehowy w czasie odwiedzin często stawiają pytanie:

- Czy pan, pani wie, jakie Bóg ma imię?

- No, Bóg! pada najczęściej odpowiedź. I zaraz zaczyna się cały wywód. Przy tej okazji świadkowie Jehowy uderzają w duchownych, poniżając ich w oczach słuchaczy, aby przez zachwianie zaufania do kapłanów, łatwiej można było takich pozyskać dla organizacji. Mówią oni, że wina jest po stronie księży, którzy nie informują ludzi o tak ważnym imieniu, jakim jest Jehowa. To imię trzeba wymawiać, bo jeśli nie będzie się go wymawiało , ani poznawało, to Jehowa człowieka unicestwi.

Cała ziemia ma się wypełniać znajomością tego imienia. Czytamy w Biblii Tysiąclecia wyd. II:"Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że Ty masz na imię Jahwe, że tylko sam jesteś najwyższy nad całą ziemi' (Ps.83(82):19).

Faraon zginął, bo powiedział:"Nie znam Jahwe..." (Wj.5:2 b) i w podobny sposób zginie każdy człowiek.

Aby nie ulec zagładzie w sprawiedliwej wojnie zwanej armagedon, wiele ludzi wstępuje do organizacji "Strażnica" w przekonaniu, że jest to jedyna i prawdziwa religia, której założycielem jest sam Bóg Jehowa? A jak jest naprawdę z tym imieniem?

Otóż, kiedy Bóg objawił się Mojżeszowi w krzaku ognistym na górze Horeb powiedział "Ehjeh Aser Ehjeh-JESTEM, KTÓRYJESTEM"i dodał: "To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia" (Wj. 3:14-15).

Izraelici imię to zapisywali przy pomocy skrótu tzw. tetragramu - IHWH, którego hebrajska grafika umieszczona jest na stronie tytułowej niniejszego pisma. Należy wiedzieć, że w języku hebrajskim, podobnie jak też w innych językach semickich, np. w arabskim pisze się spółgłoskami. Znający język w trakcie czytania uzupełniali sobie brakujące samogłoski. Tym bardziej często powtarzające się wyrazy były pisane skrótami bez samogłosek. I tak się stało z imieniem Bożym objawionym na górze Horeb. Żydzi znali jego prawidłową wymowę tak długo, dopóki język hebrajski był żywym językiem tj. używanym na co dzień.

Po niewoli babilońskiej, a zwłaszcza w czasach przed Chrystusem, przestali to imię wymawiać zastępując go innym, równoznacznym wyrazem "Adonaj" - Pan. Język hebrajski stał się w tym czasie językiem martwym. Żydzi posługiwali się językiem. aramejskim. Słowo "Adonaj" używali w modlitwach, a przy lekturze nie będącej ściśle modlitwą, "ha-Szem" to Imię. Raz do roku arcykapłan w świątyni w miejscu najświętszym, prawdopodobnie wymawiał poprawnie to imię, a lud-Adonaj. Właściwie to nikt nie wie, jak arcykapłan wymawiał imię Boga, bo nikt z ludzi nie mógł tego słyszeć. Na uwagę zasługuje jeszcze to, że Żydzi zwracali się do Boga używając następujących zwrotów: Elohim-Bóg, Bore-Stwórca, EJ Roi -Bóg Widzenia, Rachum-Bóg Miłosierny, Szemajja-Bóg Nieba, Elohe Kolam-Bóg Wieczny, Sabaoth - Bóg Zastępów, Adonaj - Pan, Melek -- Król, Szofet - Sędzia, Goel - Odkupiciel, Szaddaj - Wszechmogący, Kadosz - Święty, Rofe - Uzdrowiciel, Roeh - Pasterz, Abba - Ojcze.

Jak z powyższego wynika, Bóg ma cały szereg imion przy pomocy których naród izraelski zwracał się do Niego.

Również nasuwa się wniosek, że nie jest istotne jakim imieniem ludzie zwrócą się do Boga. Wiadomo przecież, że jest jeden Bóg prawdziwy i nie ma innych bogów poza Nim (par. Iz 4:4,6; 55:5).

Jak Żydzi wymawiali tetragram IHWH? Trudno dziś ustalić. Ojcowie Kościoła i pisarze kościelni pierwszych wieków chrześcijańskich wymawiali "Jahwe'. Wymowę tę przejęli od Żydów zamieszkałych na terenie Palestyny oraz od Samarytan.

Żydzi w ogóle nie znali wymowy Jehowa i błędne jest twierdzenie świadków Jehowy, że imię Boga brzmi Jehowa.

W III w. przed Chrystusem, Żydzi dokonali przekładu Biblii na język grecki. Przekład ten nazywa się Septuaginta (LXX). Skrót JHWH -- Jahwe -Adonaj przetłumaczyli na Kyrios - Pan. Nowy Testament, gdy cytuje teksty starotestamentalne z imieniem Jahwe, to zawsze w miejsce tego imienia wstawia Kyrios, a nie Jehowa. Świadkowie Jehowy robią zarzut kopistom, że oni sfałszowali Biblię, wyrzucając imię Jehowa z tekstów natchnionych. Dopatrują się u nich wrogości do tego imienia. Tymczasem nie kopiści, a sami autorzy Ksiąg świętych zastępowali hebrajskie imię Jahwe, lub Adonaj, grecką wymową Kyrios.

Uczeni żydowscy czyli masoreci (III -X w. po Chrystusie) wprowadzili tak zwaną wokalizację
- znaczki samogłoskowe w kształcie kropek i kresek umieszczonych nad spółgłoskami. Czynili to w tym celu, by utrwalić prawidłową wymowę hebrajskiego pisma. Gdy jednak chodzi o IHWH, nie mogli umieszczać samogłosek do wymawiania Jahwe, bo w liturgii synagogalnej wymawiało się "Adonaj". Wobec tego masoreci dali samogłoski ze słowa Adonaj do tetragramu IHWH i powstało Jehowa (h). Adonaj nie zaczyna się pełnym "A", ale swoistą pół-samogłoską zwaną "szewa", lub "chatefem" (o lub e), co nastąpiło przy wokalizacji tetragramu IHWH tak, by przypomnieć czytającemu, że ma czytać Adonaj.

W średniowieczu ok. XIII w. zaczęto błędnie odczytywać skrót JHWH - Jehowa. Błąd ten rozpowszechnił się w XVI/XVII wieku i to środowiskach nieżydowskich. Żydzi zawsze wymawiali Adonaj.

Od tego okresu datuje się ten nieuzasadniony termin Jehowa, który pokutuje w kulturze europejskiej i amerykańskiej aż do naszych czasów.

Obecnie do rozpowszechniania tego błędu przyczyniają się świadkowie Jehowy.

s. Zofia Klimowska AVD

Artykuł pochodzi z czasopisma "EFFATHA-Otwórz się!" nr 1/1991 r.; str.2-3.